FaceBookTwitterGoogle+

Search

Valuta omrekenen




Le Pen en de euro

Bij de komende Franse presidentsverkiezingen gaat Marine Le Pen helemaal voor de terugkeer van de Franse Franc. Haar adviseur in deze, Bernard Monot, denkt in het geheel niet dat deze vergaande plannen riskant zijn, want Frankrijk is per slot van rekening een groot land. De logica in deze constatering zal menig belegger ontgaan. Groot is geen garantie voor immuniteit voor de economische wetten. Per slot van rekening zijn de Franse staatsschulden en pensioentekorten ook groot.

Team Le Pen wil de volledige soevereiniteit van de nationale centrale banken terug naar de eurolanden. De euro zou dan vervangen moeten worden door een mandje nationale valuta, zoals de ECU destijds. Tijdens de campagne tot nu toe is er echter weinig gezegd over de bereidheid van de overige 18 landen. Zodra Le Pen president is geworden wil ze alle overige 18 euro-regeringsleiders en de centrale banken uitnodigen om dit plan te bespreken. De nieuwe Frans munt zal dan de Nieuwe Franse Franc gaan heten. Overigens werd er in 1960 ook al eens een nieuwe Franse Franc ingevoerd, omdat de oude munt door de voortdurende devaluaties steeds minder waard werd. Er werden toen gewoon twee nullen weggestreept.

De nieuwe munt zou dan beginnen met een gelijke waarde als de euro en zou – evenals de overige nationale valuta – niet meer dan 20% mogen fluctueren. Als de andere landen niet zouden willen overgaan tot de herintroductie van hun nationale valuta dan zou de Franc er toch moeten komen en in dat geval ook vrijelijk mogen bewegen. Dat die zal bewegen (lees dalen) leidt geen twijfel. Het Britse pond daalde al met meer dan 10% na het Brexit-referendum en dan hebben we het nog maar over het pond.

Le Pen denkt dat als de koers van de nieuwe Franc daalt dat goed is voor de economie. Het zou de export stimuleren. Dat mag dan onder normale omstandigheden waar zijn, maar als er paniek ontstaat wordt alles wat met deze Franc te maken heeft gedumpt. Devaluatie is een beproefd recept om op een ogenschijnlijk makkelijke manier van je schulden af te komen. In meerdere Zuid-Europese landen werd de geldpers veelvuldig gebruikt. Dit voorkwam noodzakelijke besparingen en verdoezelde enorme tekorten. Men wil zelfs een wet uit 1973 schrappen zodat de Franse centrale bank geld kan drukken ten behoeve van het Franse ministerie van financiën.

Om het creëren van geld niet uit de hand te laten lopen denkt men aan een jaarlijks maximum van 5% van de totale geldhoeveelheid wat bijgedrukt mag worden. Iedereen weet hoe heilig percentages voor de Franse rekenmeesters zijn. Sinds 2008 is het Franse begrotingstekort niet meer onder de afgesproken 3% gekomen. Met andere woorden die maximaal 5% geld bijdrukken is boterzacht.

Als de nieuwe Franc er is wil Le Pen de uitstaande Franse staatsleningen terugkopen. Daar zullen beleggers blij mee zijn. Er zijn voorbeelden uit de geschiedenis dat schulden met volledig waardeloos geworden valuta werden afgelost. Het Front National denkt dat de rentestijging zeer beperkt zal blijven. Maar waarom zou een belegger genoegen nemen met 1 of 2% meer rente in een valuta waarvan vooraf bekend is dat die in waarde zal dalen. Het europroject was bij introductie een groot avontuur, maar het loskoppelen zal de Fransen zekerheid bieden. Het is zeker dat de eurozone financieel geraakt zal worden, maar het is helemaal zeker dat de Fransen een hoge rekening zullen gaan betalen.

 

Michael Toorop 

Login Form